Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

Σαν σκάκι η ζωή

Το χρέος σε υποχρεώνει
κάνει έναν αξιωματικό απλά ένα πιόνι
τον στριμώχνει και τον καίει.

το πιο απλό, ένας στρατιώτης
ικανός, μπροστάρης μα και ιππότης
θυσία από τον βασιλιά σαν αυτός παραπαίει

μα εσύ γίνε ο στρατιώτης της υπομονής
εκεί στο τέλος σαν βρεθείς
θα γίνεις ότι επιθυμείς, αξιωματικός ή πύργος.

τότε μια τρύπα ίσως βρεις
εύκολα να μην νικηθείς
κανε ένα ματ, να νοιώσουν ρίγος.

Σαν σκάκι είναι η ζωή
όλοι διαλέγουν μια γραμμή
και βγαίνεις απ' αυτήν κάποιον να κάψεις.

Η αναμέτρηση αυτή,
πρέπει να βγάλει νικητή
μια κίνηση εσύ πρέπει να ψάξεις.


Για την

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

11 φελλοί



Επίσης με αφήνει παγερά αδιάφορο ποιοι είναι οι άλλοι 11 φελλοί που αντιμετωπίζουν. Το ποδόσφαιρο μου φέρνει την ίδια νύστα που μου προκαλούν οι μεσημεριανές εκπομπές για το θηλυκό αντίστοιχο σου (Το μπάζο που έχεις για γυναίκα δίπλα σου). Έχω άλλη άποψη τόσο για το ηρωισμό όσο και για τον πολιτισμό. Άλλωστε όταν θα τελειώσει το πανηγυράκι θα μου βρωμίζεις τον διαδικτυακό χώρο με την κλάψα σου. Ήρωες φελλέ μου είναι αυτοί που αγωνίζονται (μάταια) να σε γλιτώσουν από την πτώση σου που φαίνεται πως δεν έχει φρένο και δεν είναι αυτοί που ψήφισες ή δεν φήφισες. Φρόντισε λοιπόν να σεβαστείς αυτούς και την προσπάθεια τους γιατί τα άσχημα δεν ήρθαν ακόμα.



Για την


Πηγή: Έχιδνα Κερασφόρος

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2014

Κρυστάλλινη σφαίρα.

Μες την ομίχλη του μυαλού μου,
ο λαβύρινθος του ποθητοί μου
σκοτεινή με ταΐζει μουσική από καμπάνες,
μια εποχή ξανάρχεται, αυτή με τις αλάνες.

Θυμάμαι γλάρους στο καμπαναριό,
η κάθε πόλη ήταν ένα μεγάλο χωριό
σαν την αυγή του κόσμου, ας ήταν ο καθένας παιδί
μέσα από την εξερεύνηση να αναγεννηθεί.

Τώρα τα αστερία ντύθηκαν φώτα πορτοκαλί,
εικόνα σκοτεινή μα συνάμα μαγική,
την νύχτα γυρίζει χρόνια πίσω η πόλη
όπως τότε που όταν χτυπούσε μια μπάλα, στα μπαλκόνια βγαίναμε όλοι.

Οι ψυχές που κυκλοφορούν στου σκοταδιού το πέπλο
Το φως αναζητούν, το ξέρω, το βλέπω
σε ηλιοβασιλέματα μύριες φορές έχω χαθεί
χαραγμένο το καθένα στην μικρή μου ζωή.

Κάθε νύχτα λαχταρώ στα βυθισμένα μου όνειρα να κολυμπήσω
και αφού στον κόσμο το χαμόγελο φέρω πίσω
να φτιάξω ένα είδωλο δικό μου σε μια κρυστάλλινη σφαίρα
μακριά απ την καθημερινή παράνοια και τον σάπιο αέρα.

Όταν ταξιδεύεις, το μυαλό ταξιδεύει και αυτό
με εικόνες που βλέπεις, και βουτιά στο παρελθόν
επάνω σε καλές και κακές αναμνήσεις
σαν περνούν τα χρόνια είναι όλες καλές και κοντά σε ότι ποθήσεις.

Πάντοτε ξέρω δεν θα μαι κερδισμένος
απ τα ψηλά στα χαμηλά μπορώ προσγειωμένος;
Μα πουθενά και σε κανέναν χάρη, δεν γίνομαι σφαχτάρι
Η ήττα έχει το μέγεθος, που της δίνει ο ηττημένος.


Για την

Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2014

Δεν τους έχει μείνει χαρτί

Άνθρωποι κάποτε γελαστοί, τώρα είναι σφιγμένοι
μπροστά νοιώθουν ε πρήξιμο, και ξέρουν τι συμβαίνει
παλιά υπήρχε κίνηση, υπήρχε και ζωή
κοντά είναι στην έκρηξη, και δεν τους έχει μείνει χαρτί.

Όλοι τους παίρνουν μυρωδιά, αέρα λίγο χάνουν
το χρώμα τους έγινε χλωμό, έτοιμοι να πεθάνουν
Χάσανε την κάλυψη, που είχαν μια ζωή
οι βρομιές τους βγαίνουν, μα δεν τους έχει μείνει χαρτί.

Πιο δύσκολα μιλάνε, μήπως και ακουστούν
τα λόγια τους βρωμάνε, σε έντερα αντηχούν
οι ''ευεργέτες'' εμφάνισαν ε, φρενάρισμα στο βρακί
περπατούν κι ιδρώνουν, γιατί δεν τους έχει μείνει χαρτί

Παντού στην χώρα απλώθηκε το εντερικό προϊόν
ας ρίξουμε ένα κλάσιμο στα μούτρα ολωνών
εργάτες αφήσανε άνεργους, καμιά βιομηχανία ανοιχτή
τα κάνανε στην ανάπτυξη, και δεν μας άφησαν χαρτί.

Άνθρωποι κάποτε γελαστοί, με στόμφο καμωμένοι
η μυρωδιά τους γέλασε, δεν είναι πια κρυμμένοι
Τώρα ο κόσμος σφίγγεται, τους βλέπει μπροστά εκεί
Ας μην λερώσει αλλού, ας μην έχει χαρτί.


Για την


Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Υπουργείο Αγιοσύνης

Κανονικό υπουργείο και με υφυπουργό
αυτό που κάνεις την ευχή σου
δεν προσφέρει κατάνυξη, δεν είναι θρησκευτικό
η κάθε σου ανάγκη ρίχνει την τιμή σου

Είναι το υπουργείο που πολλά ήδη κάνει
ουσιαστική προσφορά, εξαφανίζει ενοχές
πριν ένα κλείσιμο ματιού, φακέλους, λίστες χάνει
σημερινή παρωδία, ένα σίκουελ του χθες

Ντύνονται όλοι Άγιοι ξαφνικά
χέρια παρθένα από ξένα λεφτά
Ποιοι είναι αυτοί οι κακεντρεχείς ;

Βίλες φύτρωσαν από Ήλιο και νερό
θαύμα δεν είναι ; Τρέχτε τον αγιασμό
και με την βούλα ''νικάς οι ευγενείς''

Κανονικό Υπουργείο σε θέση ευθύνης
προφάσεις για να μοιάζει η δουλειά τους μαρτύριο
Σε κερνάνε συνέχεια, μα δεν βλέπεις τι πίνεις
το μπουκαλάκι μπέρδεψαν,... Καθαρτικό ή δηλητήριο;

Λες να πεθάνεις από Άγιες προθέσεις ;
θα περιμένεις τον τρύγο της δικαιοσύνης
πιο τυφλός και από ζωντανός, πριν την ζωή σου χέσεις
το άσπρο σου χρώμα, για ένα τους χάδι καλοσύνης

Το μόνο υπουργείο που σοβαρά δουλεύει
Αυτόν που συγχωρεί οποίον ξέρει καλά να κλέβει
Ίσως μια μέρα αναγκαστείς σαν αυτούς να γίνεις

Εκεί δεν χωράει γραφειοκρατεία
με καθρεφτάκια χαρίζουμε την δημοκρατία
προσφορά από το υπουργείο Αγιοσύνης

Για την


Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2014

Από την χώρα των μονόφθαλμων

Δεν ξέρω αν στραβά αρμενίζω
μα να ισιώσει ο γιαλός ελπίζω
βλέπω που πάω, ευθεία κοιτάω
με τον νου μου στην αρετή παλάτια κτίζω.

Ταξίδι έχω στο άπειρο, στο χέρι μου πυξίδα
κουράστηκα από τους ανθρώπους και όλα αυτά που είδα
δεν ξέρω τι θα μου τύχει, δεν ξέρω και κολύμπι
κρατάω μια ανάμνηση γλυκιά απ την πατρίδα.

Δεν θέλω κάπου να φτάσω, μα να περάσει ο χρόνος
γνώριμο Ήλιο σαν θα δω, να μην υπάρχει πόνος
Μα κάτι φοβάμαι, και άσχημα κοιμάμαι
για το μέλλον μου να μην αποφασίζω μόνος.

Την λαμογιά φοβάμαι, σαν σε ταξίδι θα μαι
στη χώρα που γεννήθηκε το Φως
Οι μόνοι με ενδιαφέρον, έχουνε και συμφέρον
κουμάντο στους μονόφθαλμους να κάνει ένας τυφλός.

Για την


Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014

Όμορφες στιγμές.

Δεν είναι λίγα της ζωής τα καλά
έμπνευση δίνουν και παίρνεις φορά
δεν θέλει πολλά ούτε πράγματα ακραία
Παρέα χρειάζεται και όχι λεφτά.

Για την