Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2014

Μήπως ήρθε η ώρα




Αν κάποιος σου την είχε στημένη αυτοί είναι οι ομοϊδεάτες σου. Αυτοί που τόσα χρόνια σε αθωώνουν στα δικαστήρια, που ξέρουν τι κάνεις και κάνουν τα στραβά μάτια που σου εξασφαλίζουν τους πόρους για να διατηρείς μια προπαγάνδα που δεν δικαιολογεί το ποσοστό σου. Άρα καλά θα κάνεις να μην διατηρείς ψευδαισθήσεις. Είσαι μια μορφή καταστολής και όχι διακυβέρνησης για τώρα. Ίσως μια άλλη φορά.



Για την



Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2014

Στυλός

Όλους μας τρώει μία μεγάλη ιδέα
με όνειρο βασισμένο σε κάποια ικανότητα
σταυροδρόμια θα τύχεις, φέρσου γενναία
με δοκιμές αυξάνεται η ποιότητα.

Καιρό είχα να γράψω, αν και πολλές οι αφορμές
μα χάνομαι, να φτιάξω κάτι μεγάλο
βασισμένο στο σήμερα, στο αύριο, στο χθες
μα ο χρόνος που απαιτείται, είναι κλωτσιά στον καβάλο.

Η ζωή μας κυλάει σε εκατομμύρια στιγμές
στην δουλειά μας, στην θάλασσα, με έναν στυλό
ένα υπέροχο σκίτσο, που θέλει κι άλλες γραμμές
το σήμερα θα ζήσει ίσως από ένα γραφτό.

Για την

Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Σύννεφο στο γυαλί

Πίνω μονάχος, τον χρόνο μου χάνω
το τασάκι γεμάτο αναπνοές
μονάχος στο σπίτι, ελεύθερος κλάνω
οσμή που με πάει, πίσω στο χθες.

Έκανες μπάνιο, εγώ μπήκα στην χέστρα
κι όμως δεν πήρες μυρωδιά
τι κι αν ο κώλος μου είδε τον χώρο παλαίστρα
γελούσα στην ιδέα ότι είσαι κοντά.

Μπάνιο αρχικά έκανα
μαζί σου από κοντινή απόσταση
στον νου μου καθόλου δεν έφερνα
τι θα με γλιτώσει, σαν με πετύχεις εκεί.

Όταν κόπασε κάποια στιγμή το ζόρι
το χαρτί έσταζε, το είδα μελάτο
ο ιδρώτας που κρύωσε, στου γαμώτο μποφόρι
στην ντουζιέρα με έστειλε όχι πολύ κεφάτο.

Ξαφνιάστηκες τα χάσες, τι να σου εξηγήσω
πιστευτός πως θα γίνω, δεν παίρνεις μυρωδιά
η ανάγκη με έστειλε να σου ορμήξω
μην δεις τον κώλο μου να έχει σκατά.

Πείστηκες σ άρεσε, γούσταρα άσχημα κι εγώ
πολύ καλύτερα ένοιωσα μετά
περνώ απ την χέστρα και τι να δω;
Μπυροκλάσιμο ήτανε, δεν υπήρχαν σκατά.


Για την


Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ 

Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Χάσαμε τον δρόμο;

Νομίζω ξεφύγαμε από τον δρόμο,
την φύση δεν ακούμε που είναι, εκεί
Στην πόλη κάθε σου κίνηση υπακούει έναν νόμο
σου χει μείνει ένα πρέπει, να σου δίνει ψυχή.

Περπάτησε λίγο, νιώσε τον αέρα
περπάτα και ας έχει βροχή
βρες μια ηλιόλουστη μέρα
πήγαινε λίγο στην εξοχή.

Μουσική να μην βάλεις,
θα ακούσεις εκεί
τις σκοτούρες θα αποβάλλεις
τζούρα καλή από ζωή.

Νομίζω πως χάνεται ο δρόμος
όσο δεν βρίσκεσαι εκεί
που να βρεθεί ο τροχονόμος
η Λωρίδα ανάγκης δεν είναι η ζωή.

Για την

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Αγάπη.

Σκέψεις ξενοιασιάς, εν μέσω δουλειάς
υπάρχει μυς να μην θέλει διατάσεις ;
Χρειάζεται πάθος, μετριάζει το όποιο λάθος,
δυο ώρες από την μέρα σου να ξαποστάσεις.

Διάλεξε κάτι, η γεύση θέλει αλάτι,
κάτι θα έχεις να σε ευχαριστεί!
Ίσως βγει από γινάτι, να του δώσεις αγάπη,
στην ζωή σου βάλε υπογραφή

Εδώ στερεύω τον λόγο μου για να σκεφτείς!
Ένα αντικείμενο που του έδειξες αγάπη,
ικανότητες σού δώσε, πλέον όσο μπορείς,
να αναρωτιέσαι στην ζωή σου, αν λιγόστεψε κάτι...

Για την

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Ωδή

Μοιάζει αληθινό κουράστηκαν οι ψηφοφόροι
Κουράστηκανε διάολε, βγήκαν και νέοι χώροι
με πρότυπο τον μπακλαβά και το παχύ σιρόπι
μα στις γωνίες λίμνασε, υπάρχουν κι άλλοι τρόποι.

Βρήκανε κατόπιν τον πατσά, που μέσα μπαίνουν όλα
σκόρδο και ξύδι κρύβουν μυρωδιά από κάλτσα ή σόλα
κανόνες υπάρχουν στο φαΐ, κακό για νέο χώρο
αφήσαν πόδια, μάγουλα, κοιλιές και κόψαν από κώλο.

Είπανε τότε να κρυφτούν, πίσω απ την φασολάδα
για ψήφους ψοφάνε, κι αυτή ξακουστή στην Ελλάδα
η σούπα ήτανε φθηνή μα δίπλα κι άλλα πιάτα
φασόλια για τους αδαείς και στο τουρσί τα σάλτα.

Βρε τα φασόλια έχουνε ψυχή, στο άμυλο πνεύμα
φωνή που δεν κρύβεται από κανένα νεύμα
τον κώλο όλοι φοβούνται, σαν θέλει να μιλήσει
γιατί με πάθος φλυαρεί, κάπως πρέπει να σβήσει.

Να το γλιτώσουν θέλουνε, κάτι κι ας υποφέρει
δάκρυ στον κώλο άραγε τι μπορεί να φέρει
έτσι φωνάζουνε το μπούκοβο, που μάνα έχει πιπέρι
που δείχνει σέβαση καμιά, και το φοβούνται οι γέροι.

Σαν το καταφέρνουν, τους δέρνει μια απληστία
και ένα σουτζούκι πρόσθετο έτσι για την μανία
μα ο αέρας φορτισμένος, πιέζει με μένος
το πρότυπο μοιάζει παππούς τυραννημένος.

φυσάει ένα αεράκι, λίγο πριν το βραδάκι
ο κρύος ιδρώτας βρήκε την αφορμή
ο κώλος μονάχος, χωρίς πλέον άγχος
όλη του η ζωή σε μία στιγμή.

το σχέδιο καταρρέει, ο κόσμος γύρω κλαίει
τρομάξαν από την βροντή
πόνεσαν και πέσαν, οι γύρω τους χέσαν
προδόθηκαν από μία πορδή.

Για την

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Το δομικό μου στοιχείο.

Είσαι αδιάλλακτος, δεν θες να συζητήσεις
πιστεύεις θα πιστέψω ότι το κάνεις για εμένα ;
Φαίνεσαι νηστικός το φαγοπότι θες να ζήσεις,
σάλια σου τρέχουν, πείνα έχεις και απωθημένα.

Δημιουργείς εχθρούς που μπροστά σου θα βρεις.
Δεν σε νοιάζει, έχεις την άποψη σου,
το τιμόνι θα πάρεις και της δικής μου ζωής,
Σκέψου εμένα να ασελγούσα στην δική σου.

Με κανέναν και τίποτα δεν έχω να χωρίσω
αυτό δεν χωράει αμφισβήτηση
καμιά ιδεολογία δεν θα ξεχωρίσω
Η άποψη μου δομικό στοιχείο έχει την συζήτηση.


Για την 

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Λίγοι απέμειναν εδώ.

Λίγες ώρες την ημέρα
χαιρόμαστε την λευτεριά
τότε που πέρνουμε αέρα
και ανοίγουμε φτερά.

Κύκλους κάνουμε θαρρώ
γύρω απ το κατάλευκο πανί
το κουμάσι μας μικρό
σπίτι μας όλη η γη.

Ανεβαίνοντας πιό πάνω
φαίνονται όλα πιό μικρά
στον αέρα κόλπα κάνω
ρίχνω και μια κουτσουλιά.

Άλλη αίσθηση εδώ πέρα
την γεύεσαι την λευτεριά
αλλιώς νοιώθεις την ημέρα
πάνω από ψηλά βουνά.

Λίγοι απέμειναν εδώ
και ακούγεται μια γκρίνια
Θεέ μου τι έφτασα ως εδώ
μας κυκλώσανε σαΐνια.


Για την 

Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ

Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2014

Το μεγάλο ΑΝ



Μήπως γιατί είσαι πιο ηλίθιος, άχρηστος, ανίκανος και διεφθαρμένος; Μήπως γιατί εδώ και σαράντα χρόνια έχεις απολέσει την αξιοπρέπεια σου μιας και τα μεταπολιτευτικά βολέματα είναι μια χαρά; Μήπως γιατί προσκυνάς ακόμα σαν γνήσιος Ραγιάς (που στην οθωμανική σημαίνει δουλοπρεπής κι όχι δούλος) τα οθωμανικά κατάλοιπα; Μήπως τελικά οι γείτονές σου έχουν δίκιο που υποστηρίζουν πως δεν είσαι άξιος να έχεις γη που πατάς και να σου ανήκει; Μήπως είναι αλήθεια πως παρά τις φανφάρες τρέμεις και τον ίσκιο σου. Μήπως ισχύει το εδώ και χρόνια πουλάς ένδοξο παρελθόν για να εξασφαλίσεις βρώμικο μέλλον. Μήπως τελικά είσαι τόσο ηλίθιος άχρηστος ανίκανος και διεφθαρμένος που σου αξίζει ότι κι αν πάθεις; Τι λες;




Για την




Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου 2014

Έμπολα




Γιατί τα θύματα από την παραπληροφόρηση, την κατευθυνόμενη ενημέρωση και την λασπολογία κανένας ιός δεν μπορεί να φτάσει.



Για την



Σάββατο, 11 Οκτωβρίου 2014

Ο Έλληνας ποτέ δεν ήταν θύμα.

Χώρα μικρή, ξέφραγο αμπέλι
Χώρα που κανένας δεν αγάπησε τόσο
Χώρα που κανείς να ξεβολευτεί δεν θέλει
Καλά τα δανεικά, μα θα διαρκούσαν για πόσο.

Έχουμε δημοκρατία, τριακόσιους αντιπρόσωπους
αντίκτυπος της κοινωνίας που ψηφίζει γιαυτό
Υπεύθυνοι είμαστε για όσους διπρόσωπους
και όσο τους ψάχνουμε θα παίζουν κρυφτό.

Όσο έκαναν την δουλειά τους ήταν καλοί
να βολεύουνε κόσμο σε άδεια γραφεία
τα πράγματα σφίξαν και πέσαν οι μισθοί
αυτοί φωνάζουν που έχουμε άδεια ταμεία.

Έχουν θυμώσει, ψηφίζουν νευριασμένα
αλλά στον δρόμο δεν θα μείνουν ποτέ
υπεύθυνοι όλοι είμαστε, ξεχνάς τα περασμένα;
αυτοί είχαν το τιμόνι, μα εμείς τον λεβιέ.

Γιαυτό άλλαξε εσύ και πίστεψε σε εσένα
γιατί να ξέρεις πως αν γίνεις σωστός
στην χώρα που δεν αντέχει άλλα κλεμμένα
τους λωποδύτες τους περιμένει γκρεμός.

Θα μου πεις για λεφτά που έφυγαν έξω
θα σου πω πως έχεις δίκιο σ αυτό
Αν βάλεις αυτούς ή εσένα να διαλέξω
περίμενε λίγο και θα δεις και γιαυτό.

Άλλαξε χαρακτήρα, πολέμα το λίγο
στα μάτια σου θα λάμψει ο Ήλιος
δεν σε μισώ μα φιλότιμο θίγω
το χαλί απλά σου τράβηξαν, να φαίνεσαι λίγος.

Κάνε την επανάσταση δίπλα στον φραπέ
η τρέλα σου άλλωστε έχει γράψει Ιστορία
πιάσε κάτι στα χέρια σου για να πιεις τον καφέ
παρήγαγε και θα αλλάξεις πορεία.

Η γενιά μας καίγεται, μην κάψουμε κι άλλη
πάτα στα πόδια σου να σηκωθείς
ανάσα θα πάρεις με ψηλά το κεφάλι
τυφλά ξανά δεν σε χτυπάει κανείς.

Παρήγαγε ξανά, ισάξια σε ομάδες
μονάχος θα γίνεις τροφή για θηρία
βλέπεις όλοι είμαστε αξιόλογες μονάδες
φιλόδοξος γεννήθηκες, ορίστε η ευκαιρία.

Ξέρεις ποιους ψήφιζες, και τι να φοβάσαι
δημιούργησε, τρικλοποδιές θα σου βάλουν πολλές
την ανάσα σου κλέβουν όσο κοιμάσαι
για να γίνεις μεγάλος θα ματώσεις γροθιές.

Αν όχι τώρα, εσύ πες μου πότε
τώρα που όλα κοντεύουν στον πάτο
μην κάθεσαι και σκουριάζεις ως τότε
κανείς τα λεφτά δεν θα σου φέρει στο πιάτο.

Κάποιοι κάποτε λεφτά θα φέρουν απ έξω
Εσύ όμως θα είσαι η κοινωνία
εσένα που το πάλεψες, εγώ θα διαλέξω
η καλύτερη για αυτούς τιμωρία.

Εσύ είσαι η χώρα, προσπάθησε το τώρα
το δόλωμα τους χάθηκε στο κύμα
Οι παρέες αλλάζουνε πορεία και γράφουν Ιστορία
ο Έλληνας ποτέ δεν ήταν θύμα!

Για την 

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

Μάγκες κρύφτε τα

Μια μέρα δροσερή απ τον βοριά
καθήσαμε ωραία σε ένα καπηλειό
τραγούδι από κιθάρα, ποτήρια ψηλά
ο κόσμος χαρούμενος βγήκε γιαυτό

Έξω είπε να βγει να ξεδώσει λιγάκι
τον πρήξανε και είπε λίγο να βγει
η παρέα καλή και μουσική με μεράκι
ο τόπος έσφυζε από χαρά και ζωή

Μα η κιθάρα σώπασε, ίσως με πανικό
βίαια το γέλιο έγινε μια βοή
τον λόγο μας έκρυψαν, σε τι οφείλεται αυτό
για της κιθάρας τον ήχο, προσμονούμε στιγμή

Η μουσική επανήλθε από τα ηχεία
το τραγούδι στα χείλια να φέρει πάλι
μα και αυτήν την χαρά να μας πάρουν με την μία
το πρόγραμμα αλλάζει, να κάνουν άλλοι θαμώνες ''κεφάλι''

Τους πείραξε το γέλιο μας και το τραγούδι
μεμονωμένη βραδιά και καταγγελία ;
σκοτεινό πέπλο σκέπασε το τραγούδι
ξεντύθηκε από μουσική και έγινε απαγγελία

Η φάση κύλησε σαν να 'μασταν σε τεκέδες
Μάγκες κρύφτε τα, η φράση που ακούστηκε
το καπηλειό βραδιάτικα έβγαλε καφέδες
και η παρέα από απορία λούστηκε

Άνθρωπος, ανθρώπους δεν θέλει να γελούν
βαπτίζει την κακία νόμο
ανθρώπους στα χαμένα θέλει να κοιτούν
παραδωμένους στα προβλήματα τους, να χαζεύουν τον δρόμο

Θα πάψουν την κιθάρα στα σπίτια ;
μπορεί και το ποτό να απαγορευτεί
Όταν υπάρχει ηθική, δεν ζητάμε βοήθεια
Το χαμόγελο θέλουν, να μην υπάρχει ψυχή

Αυτό ζητάνε, ας το δώσουμε με χαρά
να μην πάρουμε τα πάνω μας, θέλουν εγγύηση
όταν τα σχέδια τους θα γίνουν φωτιά
θα επανέλθει με ικανοποίηση !

Για την 


Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Νόμος 6

Ο έξυπνος άνθρωπος κρίνει τους άλλους με βάση την γνώση και την ικανότητα τους. Ο βλάκας με βάση τον βαθμό τους.

Για την


Πηγή: Οχιά

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Νόμος 5

 Μην λυπάσαι ποτέ έναν “προσκυνημένο”. Κάπου θα βρει να σκύψει ώστε να βολευτεί ξανά.


Για την 

Πηγή : Οχιά 

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Καλοσύνη

Πάει, τελειώσαν οι γιορτές,
μας τέλειωσε κι η καλοσύνη
από συνείδηση κι όσων ξυπνάν χαρές
και η ρουτίνα πάλι εδώ θα ξεμείνει.

Η καλοσύνη μας κρύβεται από τότε
ακροβατεί σε διακόπτη με off και on
προσδοκίες μιας χρονιάς που ζητάει ένα πότε
στις επόμενες γιορτές ;
Πατώντας μάλλον σε ψυχές,
Αλλονών.

Πριν από μέρες φύγαν οι γιορτές
πήραν μαυροντυμένη την καλοσύνη
Στης καλοσύνης την γιορτή
την ''γιόρτασαν'' την καλοσύνη.

αγρίεψε και κρύβεται από τότε
στο off θα γύρει ή στο on ;
Θα γιορτάσουμε ; Πότε ;
Δεν θα ζήσουμε στοχθες
ας γίνουν όμορφες οι ζωές.
Ολονών

Όλες οι μέρες ας είναι γιορτές
ζούμε, ας νοιώσουμε ευγνωμοσύνη
ας φωτιστούν όσες σκιές
δεν ξέρουν από καλοσύνη.
Πάει, τελειώσαν οι γιορτές,
μας τέλειωσε κι η καλοσύνη
από συνείδηση κι όσων ξυπνάν χαρές
και η ρουτίνα πάλι εδώ θα ξεμείνει.

Η καλοσύνη μας κρύβεται από τότε
ακροβατεί σε διακόπτη με off και on
προσδοκίες μιας χρονιάς που ζητάει ένα πότε
στις επόμενες γιορτές ;
Πατώντας μάλλον σε ψυχές,
 Αλλονών.

Πριν από μέρες φύγαν οι γιορτές
πήραν μαυροντυμένη την καλοσύνη
Στης καλοσύνης την γιορτή
την ''γιόρτασαν'' την καλοσύνη.

αγρίεψε και κρύβεται από τότε
στο off θα γύρει ή στο on ;
Θα γιορτάσουμε ; Πότε ;
Δεν θα ζήσουμε στοχθες
ας γίνουν όμορφες οι ζωές.
Ολονών

Όλες οι μέρες ας είναι γιορτές
ζούμε, ας νοιώσουμε ευγνωμοσύνη
ας φωτιστούν όσες σκιές
δεν ξέρουν από καλοσύνη.

Για την