Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Σαν οπαδός του Oliver Cromwell




Δύο σημαντικά πράγματα έκανε. Αποκεφάλισε έναν βασιλιά και κατάργησε την γιορτή των Χριστουγέννων σαν Λόρδος προστάτης. Μετά από αυτό η Βρετανία έγινε υπερδύναμη. Κι αν δεν με πιστεύεις τράβα να ρωτήσεις αυτούς που αυτές τις μέρες σταυρώνονται για να διασκεδάσεις.

Για την

Δευτέρα, 23 Δεκεμβρίου 2013

Η μοναξιά του παντρεμένου



Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να ακούω το πόσο δυστυχισμένος είσαι με τις επιλογές σου. Όταν περιορίζεις τον εαυτό σου σ’ ένα μικροαστικό συμβόλαιο πρέπει να δέχεσαι και τις συνέπειες. Η επιλογή είναι πολύ απλή. Ή θα είσαι ένας άνθρωπος που ανήκει στην κοινωνία ή ένας άνθρωπος που θα ανήκει σ’ ένα υποσύνολο της που λέγεται οικογένεια. Και τα δύο είναι δεκτά αν και στις δύο περιπτώσεις είσαι ο εαυτός σου και δεν υποκρίνεσαι ότι είσαι κάτι άλλο. Αν νιώθεις μοναξιά τότε και στις δύο επιλογές σου είσαι ανίκανος να υποστηρίξεις τον εαυτό σου. Η ηθική άλλωστε είναι ένα παιχνίδι σωστού και λάθους που κρίνεται στο αποτέλεσμα κι όχι στο πως σε βολεύει γιατί λογάριαζες χωρίς τον ξενοδόχο.



Για την




Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Φιλοδοξία



Όσο τα πόδια μου κρατάνε,
και δύναμη θα κρύβεται σ αυτά τα χέρια,
προσπάθεια θα κάνω και όπου με πάνε,
μπουσουλώντας ας φτάσω, μια μέρα στ’ αστέρια.

Ο κόσμος που ξυπνάει, δίχως αναζητήσεις
είναι κόσμος που ξυπνάει κάθε μέρα νεκρός,
χτίσε τον μύθο σου, κάτι να ποθήσεις,
όσο είσαι φιλόδοξος είσαι και ζωντανός.

Δεν είναι κακό να αναλάβεις ευθύνη,
το είδωλο σου στον καθρέπτη ρώτα και μην αργείς
Αν δεν πάει κανείς τι θα μείνει ;
στα μάτια σου κοιτά, θα δεις αν μπορείς.

Εύκολα λοιδορείς όταν είσαι απ έξω
Γίνε σπουδαίος και ας λοιδωρηθείς
στο μυαλό μου ιστορίες πολλές ν ανατρέξω
Η υστεροφημία θα σε κάνει να αναστηθείς.


Για την

Μπορείς να μου πεις




Και που το ξέρω; Μα φυσικά από το περίπτερο που παίρνει την εφημερίδα για τον κανακάρη της (και γι αυτήν βέβαια άσχετα αν δεν ξέρει ουσιαστικά να διαβάζει) και την κουνάει σαν σημαία για να δείξει πόσο πατριώτισσα είναι. Μετά μιλάει για την συνέχεια του Σουλεϊμάν και κάποιας άλλης σειράς που δείχνει το μορφωτικό της επίπεδο.



Για την



Σάββατο, 21 Δεκεμβρίου 2013

Το νέο δίπολο




Κι όπως μου κάρφωσε κι ένας γνωστός μου από τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ πολλά πρώην μέλη του Αλέξη τον εγκατέλειψαν και προσχώρησαν στις γραμμές τους. Βέβαια οι αποχωρήσεις έγιναν και από την άλλη πλευρά. Όπως καταλαβαίνεις θα πέσει πολύ γέλιο μιας και θα κυβερνήσουν οι ίδιοι με άλλα ονόματα. Οι μικρές δικαστικές εμπλοκές που είχε βέβαια η άλλη πλευρά θα λυθούν με μια απλή αλλαγή ονόματος και ιδρυτικής διακήρυξης έτσι για να κάνουν και την χάρη του Κυρ Μπάμπη.

Για την

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Πολιτικός είναι



Άρα το πρόβλημα είναι του κορόιδου κι όχι αυτού που κοροϊδεύει. Το σύστημα που ζούμε πάσχει στην ελευθερία των πελατειακών σχέσεων. Όποιος δίνει τα περισσότερα (όπως στις δημοπρασίες) έχει και την μεγαλύτερη εύνοια. Γι αυτό αν η αντιπροσώπευση δεν έχει ιδεολογική βάση αλλά βασίζεται στο πρόσωπο και στο τι θα μας δώσει τότε το κορόιδο είναι αυτός που έχει την λιγότερη γνώση. Κανένας απατεώνας δεν πετυχαίνει αν δεν ανέχεται την απάτη του ο απατημένος.

Για την

Καλό βόλι



Τον ερωτά μας τον μαθαίναμε από τρίτους
Δεν ήμασταν και ναυαγοί, μέσ την κοιλιά του κήτους
Θα ήτανε μια ομορφιά και πράξη καλοσύνης
Να με άφηνες ήσυχο, χωρίς να μπεκροπίνεις

Δεν ξέρεις τι να έφταιξε μα ψάχνεις τον ιππότη
με μας σαν να ξ έπεσες, λες κι είμαστε ότι κι ότι
αυτό που σκέφτομαι τώρα που αλλού κοιτάζεις
γουστάρεις στην υποταγή, κι ας θέλεις να διατάζεις

Χαμήλωσε το βλέμμα σου, σταμάτα να φωνάζεις
την μάνα σου όταν μιλάς, στα δόντια την κοιτάζεις
Η στερνή παράσταση κλείνει με την ευχή μου
γουστάρω να καλοπερνάς μακριά απ την ζωή μου

Αλλού και εγώ, θα ανοίξω τα πανιά μου
στάση ήσουν απάνεμη, το βάρος στην σκιά μου
τα κύματα με πέταξαν, ή η κρίση μου δεν χάνει
Σηκώνω το ανάστημα, αλλού θα βρω λιμάνι

Για την


Σχετικά με τις απολύσεις στο δημόσιο



Φυσικά και κάποιοι θα απολυθούν. Όσοι σηκώνουνε κεφάλι, όσοι το μέσο τους περιοριστικέ στο να μπουν ή μπήκαν με κοινωνικά κριτήρια σαν απολογία του συστήματος και κάποιοι υπάλληλοι ΔΕΚΟ που θα ιδιωτικοποιηθούν. Οι άλλοι μετά από τους «Ξαφνικούς θανάτους» που ετοιμάζονται θα επαναπροσληφθούν σαν τους 3 και 60 που ξέραμε πριν το μεγάλο φαγοπότι της δεκαετίας του 80. Ο κρατισμός σοφέ λαγέ μου υπάρχει γιατί συντηρεί μηχανισμούς που κρατάνε ζωντανό το κουτσό αγγελικά πλασμένο σύστημα που ζούμε.

Για την

Τετάρτη, 18 Δεκεμβρίου 2013

του 97'


Γιατί τροφοδοτούν με ήρωες την γενιά μου
γιατί παντού πουλάνε τα όνειρα μου
κανείς δεν λογοδοτεί πουθενά

Τι θα λέω στα παιδιά μου
πως ζούσαμε στην εποχή την δικιά μου
κανείς δεν με παίρνει σοβαρά

ντομπροσύνη λευτεριά χάθηκαν
όσοι τα βρήκαν ξαφνίστηκαν
Τα ταμεία αδειάζουν ε παντού

Την αντίσταση σκότωσαν,
πολύ βαθιά την έχωσαν
αποδείξεις πουθενά για να μην βρουν

Τα λεφτά είναι χαμένα
τα όνειρα καμένα
η ελπίδα έχει σκοτεινιάσει

Τα πάντα είναι κλεμμένα
από μυαλά πουλημένα
Με κατάρες κανείς δεν τρομάζει.




Για την

Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ


Ξεσκαρτάριζα βιβλία και τετράδια, από τις κούτες όταν άνοιξα το τετράδιο της ηλεκτροτεχνίας του 96'-97' και πίσω από άσκηση για την αντίσταση στα τυλίγματα επαγωγής, βρήκα αυτό.

 

Όσο ασχολείσαι με το μαγκάλι



Αν πας έξω από τον Άγιο Νικόλαο στην Ξηροκρίνη βράδυ έχει άστεγους που τους διώχνουν από τον σταθμό. Άρα είσαι αρκετά πίσω σε σχέση μ’ αυτό που σου ετοιμάζουν. Μια πόλη με τόσες αδιάθετες κατοικίες δεν δικαιολογεί κανέναν άστεγο. Αν το κατάλαβες τότε ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

Για την

Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2013

Η Αγάπη

Και υπάρχουν πολλοί που "αγαπάνε" στις μέρες μας μ' αυτόν τον τρόπο. Ευχαριστώ όσους με φυλάξανε από αυτήν την αγάπη.

Για την

Πηγή:Οχιά

Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Έκφραση Δημιουργική


Δώσε στον εαυτό σου τρόπο να εκφραστεί
Έχεις ένα ταλέντο, που δεν πρέπει να χαθεί
Δημιούργησε να γίνεις ο εαυτός σου

Πρέπει κάτι να τρέχει με τούτα δω τα χώματα
Προγονούς συ δεν είχες που έδιναν εις το άπειρον ονόματα ;
Τώρα θέλουν να πάρουν και ότι άνηκε σε εσένα

Χρόνο δεν έχασες στην γη ακόμη πατείς
Αφέθηκες όμως σκυθρωπός, πλέον δεν προσπαθείς
Αυτός δεν είσαι εσύ, μα κάποιος όμοιος σου

Είσαι ευλογημένος, κλείσε τους τα στόματα
πέθαναν οι διορισμοί, σε κάσες και τα κόμματα
τώρα λοιπόν η λύση σου, πατέρα έχει εσένα

Τι θα αλλάξει και τι σου μέλλει
Δεν πάει το χέρι, αν ο νους δεν θέλει
Η λύση σου είναι Έκφραση Δημιουργική

Κάποτε, κάτι έφτιαξες από ξύλο ή χαρτί
εσύ μπορεί να τ άφησες, μα περιμένει εκεί
Για άπλωσε το χέρι ; Ο νους, πάλι δεν θέλει ;



Για την



Αν ζούσε σήμερα ο γιος την καλογριάς



Μα φυσικά γιατί επαναστάτες της πορδής υπήρχαν και τότε. Αφού στον δρόμο δεν βγαίνεις με τίποτα. Αν φοβάσαι τον ίσκιο σου τι μιλάς για την γενετήσια πράξη αφού την κάνεις σπάνια ή ποτέ. Εύκολο να μιλάς για κρεμάλες σαν ποντικοχέρης. Ο αγώνας για επιβίωση είναι έξω από την σπηλιά σου. Το ίδιο και η επανάσταση που ξεκινά από την σκέψη και την παιδεία. Οι φουστανελάδες μπορεί να ήταν αγράμματοι αλλά πολύ πιο μορφωμένοι από εσένα.

Για την


Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου 2013

Maldiciones Tango (Το Ταγκό της κατάρας)



Στίχοι:Έχιδνα Κερασφόρος
Μουσική: Έχιδνα Κερασφόρος

Με πρόδωσες με πλήγωσες με μάτωσες
Την δόλια μου καρδιά εσύ την πάτησες
Δεν ήσουνα παρά μια φτηνογκόμενα
Γελάστήκα κι εγώ απ’ τα φαινόμενα



Α! που να σε ψάχνει ο Χαρδαβέλας
Να σε κάνει τραγούδι ο Καρβέλας
Και λίγο πριν σου σκαφτεί ο λάκκος
Να σε βγάλει σε δελτίο ο Ευαγγελάτος



Με εσένα η πιο σύντομη διαβίωση
Ήταν αγώνας για την επιβίωση
Καθώς κακάριζες σαν το κοτόπουλο
Με ζόριζες να δω Τριανταφυλόπουλο


Α! που να σε ψάχνει ο Χαρδαβέλας
Να σε κάνει τραγούδι ο Καρβέλας
Και λίγο πριν σου σκαφτεί ο λάκκος
Να σε βγάλει σε δελτίο ο Ευαγγελάτος


Δεν θέλησα κανέναν για ηγέτη μου
Και στέλνω πια φιλιά στον ευεργέτη μου
Σε πήρε το λοιπόν απ’ την αγκάλη μου
Και μ’ έσωσε από το μαύρο χάλι μου.


Α! που να σε ψάχνει ο Χαρδαβέλας
Να σε κάνει τραγούδι ο Καρβέλας
Και λίγο πριν σου σκαφτεί ο λάκκος
Να σε βγάλει σε δελτίο ο Ευαγγελάτος

Για την


Πηγή: Οχιά
Το κομμάτι θα το ακούσετε στο: Maldiciones Tango

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Ο περιούσιος λαγός του θεού.


Υπάρχουν πολλά είδη ναρκωτικών. Και ο λόγος είναι πως ο άνθρωπος έχει ανάγκη ένα πρόσχημα για να αποστασιοποιείται από την κοινωνική μιζέρια. Αν σε μπέρδεψα αναγνώστη μου είναι γιατί τα πιο σκληρά ναρκωτικά δεν χρειάζονται παρά μόνο τα μάτια σου ή τα αυτιά σου. Και βέβαια έχει να κάνει με το πώς αποκαλούν οι πρεζάκηδες την πρέζα. Παραμύθα. Δεν είναι τυχαία η λέξη και μέσα σ’ αυτόν τον χώρο (όπως και στους περισσότερους) τίποτα δεν είναι τυχαίο. Αλλά ας αφήσουμε τους μικρούς κύκλους αρρώστων και ας πάμε στο μεγάλο κύκλο που καλείται «Έθνος». Δεν υπάρχει τίποτα πιο αρρωστημένο από έναν αλαζόνα λαό. Και βέβαια σ’ αυτό συμβάλουν τόσο η εξουσία που κυβερνά όσο και η εξουσία που χειραγωγεί. Οι πρώτοι ασθενείς είναι ιστορικά σαν έθνος οι Εβραίοι. Ναι σοφέ λαγέ μου ο καλύτερος τρόπος χειραγώγησης της μάζας είναι ο μονοθεϊσμός (όχι ότι δεν υπάρχουν και άλλοι ίσως λιγότερο αποτελεσματικοί). Αυτό ήταν μια ανάγκη που προέκυψε από την ταλαιπωρία που τράβηξε αυτός ο τότε νομαδικός λαός. Για να επιβιώσεις σε μια ομάδα που περνά δύσκολα πρέπει να νιώσεις «μοναδικός» σαν τον Θεό που πιστεύεις. Βέβαια επειδή οι πλουτοπαραγωγικές πηγές και τα στρατηγικά σημεία είναι ευσεβής πόθος του κάθε κατακτητή, το δύσμοιρο έθνος έφαγε πολύ ταλαιπωρία από τις τότε υπερδυνάμεις. Αυτό γέννησε ένα σκληροπυρηνικό έθνος δομημένο στον ένα Θεό και στην μία άποψη που εξασφάλιζε την κοινωνική συνοχή στα πέρατα του κόσμου.
Έτσι ο τελευταίος αδυσώπητος κατακτητής (οι Ρωμαίοι) διασκόρπισαν τους κατά τα’ άλλα ήσυχους  νομάδες στα πέρατα της Ευρώπης μεταδίδοντας και την ασθένεια του περιούσιου Λαγού. Και επειδή ένα τυραννικό καθεστώς όπως η αυτοκρατορία έχει την τάση της σύνθλιψης και της διάλυσης καθώς και την ανάγκη της σωτηρίας από τους βαρβάρους (Αττίλας, Καρλομάγνος) οι δυτικές λατινικές επαρχίες διασπάστηκαν σε αυτόνομα κράτη έχοντας την μόλυνση του θεϊκά ευνοούμενου στα σπλάχνα τους (το σημερινό τραπεζικό σύστημα). Δεν είναι τυχαίο αν αναλογιστούμε πως το τότε επάγγελμα των μετοίκων συνήθως ήταν  τραπεζίτης (σήμερα θα τους λέγαμε τοκογλύφους για να τους διαχωρίσουμε από τους σπεσιαλίστες του είδους που είναι αυτοί που ζαλίζουν τους μισούς συμπατριώτες μας με τους τηλεφωνικούς εκβιασμούς τύπου «πληρώστε»).
Στην χώρα μας τα πράγματα ήταν λίγο διαφορετικά. Βγάζαμε ότι βγάζαμε μια χρονική περίοδο και μετά αράζαμε τον υπόλοιπο χρόνο φιλοσοφώντας ανάλογα με το μορφωτικό μας επίπεδο. Οι πολλοί θεοί (και κατά συνέπεια ιδέες που είχαμε) άλλοτε μας ευνοούσαν και άλλοτε μας χαντάκωναν. Οι μάχες μεταξύ των πόλεων ήταν σαν τους καυγάδες που γίνονται ακόμα και στις μέρες μας για την θέση παρκαρίσματος. Άρα χίλιοι καλοί χωρούσανε αρκεί να μην μας πατούσε κανένας τον κάλο. Η Ελλάδα ποτέ δεν είχε το γόνιμο έδαφος για οποιασδήποτε μορφής απολυταρχία. Πολλοί θεοί πολλές απόψεις από αυτές που διαχωρίζουν το μυαλό του ανθρώπου απ’ αυτό του χιμπατζή.
Έλα όμως που είχαμε τότε τον ίδιο κατακτητή με τον περιούσιο Λαγό του Ιεχωβά; Και όταν ένας κατακτητής βρίσκει κάτι πιο απολυταρχικό στις επαρχίες τρέχει να το εφαρμόσει παντού. Έτσι αρχίσαμε να εθιζόμαστε στο ναρκωτικό με την βία. Κάτι σφαγές όσων δεν πίστευαν από τον Θεοδόσιο κάτι η παρακμή από Ίωνες, Δωριείς, Αιολείς και λοιπά φύλα γίναμε ρωμαίοι. Και επειδή το καθ’ εαυτόν ιουδαϊκό θρήσκευμα είναι λίγο βάρβαρο (περιτομές, νηστείες τιμωρίες) γίναμε χριστιανοί που είναι το ίδιο αλλά με λιγότερα λιπαρά (κάτι σαν τα προϊόντα διαίτης να φανταστείτε). Βέβαια ο πολυθεϊσμός κρατήθηκε (αν δείτε την εικόνα του Αγίου Χριστόφορου θα καταλάβετε τι εννοώ) αλλά το πρόβλημα είναι ότι και εμείς αρχίσαμε να την ψωνίζουμε. Μια κοινωνία που σαν αρχή της είχε την ανεκτικότητα (ο Ηλίας με το τατουάζ σβάστικα στην αρχαιότητα θα ήταν λίπασμα για τα χωράφια) διαγράψαμε το εμπορικό μας πνεύμα (το πήραν βέβαια επάξια άλλοι) και αρχίσαμε να γινόμαστε κάτοχοι τυρόπιτας εντός κρανιακής κοιλότητας. Ο Ιεχωβά διέγραψε τον προηγούμενο περιούσιο λαγό και τώρα πια είμαστε εμείς γιατί οι άλλοι σταύρωσαν τον γιο του (για τις περαιτέρω σεξουαλικές διαστροφές δεν αναφέρομαι γιατί μετά δεν θα έχω τι να γράψω στις επόμενες φορές). Αυτό μετέτρεψε τους κακομοίρηδες τους ιουδαίους σαν εγκληματίες στην λαϊκή παράδοση (το κάψιμο του Ιούδα) θαρρείς και οι εγκληματίες να κατάγονται από συγκεκριμένη χώρα. Έτσι από την όρθια στάση που είχαμε (ακόμα και μέχρι την μικρασιατική καταστροφή) αρχίσαμε να γινόμαστε εγωκεντρικά πιθηκοειδή που ζητάνε τον κόσμο όλο χωρίς να κουνήσουμε το δαχτυλάκι μας. Αρχίσαμε να ξεπουλάμε τα πάντα γιατί όταν «είσαι κάτι» δεν έχεις κανέναν λόγο να γίνεις «κάτι άλλο». Η παρακμή μας έφτασε στο απροχώρητο όταν γίναμε πολιτικά πειραματόζωα για μεσαιωνικές μεθόδους μετά την δεκαετία του 80.
Ο ξεπεσμός άρχισε βέβαια νωρίτερα αλλά θέλαμε το σύστημα του ανύπαρκτου Σοσιαλισμού για να γίνουμε οι απόλυτοι ξεφτίλες. Δικαιώνοντας τον Μακιαβέλι ως προς την προβλεψιμότητα της μάζας πέσαμε για τριάντα χρόνια στο ψητό. Όποιος έλεγε πως όλο αυτό είναι μια παγίδα ήταν γραφικός και κοινωνικά απομονωμένος. Το τραγουδάκι «τα βλαχαδερά» του Νικόλα του Άσημου περιγράφει την ταμπελοποιημένη «δήθεν» κοινωνία μας.
Σαν περιούσιος λαγός του Θεού τις τελευταίες του μέρες τις ζει με πολύ μεγάλη δυσκολία. Μετά το φαγοπότι ήρθε ο λογαριασμός. Οι λίγοι ηθικοί που έμειναν σιώπησαν σεβόμενοι το δράμα των ανεύθυνων. Αλλά τελικά το πιο δύσκολο είναι να είσαι περιούσιος άνθρωπος. Πάψτε το λοιπόν να πορδολογείτε διαδικτυακά ή στον δρόμο και γυρίστε τις πλάτες σας στο μέλλον που σας ετοιμάζουν. Αν νομίζετε ότι με επαναστατικά πυροτεχνήματα θα σωθείτε είστε γελασμένοι. Ο γείτονας σας έχει ανάγκη την καλημέρα σας. Αλλιώς θα χαρείτε την τελευταία καληνύχτα σας.

Για την

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Η Ελευθερία


Η αντίληψη χτίζεται με την λογική αποτίμηση της εμπειρίας. Αφιερωμένο στον φίλο μου τον Πάνο που έχει ειδικότητα σε όλες τις ψυχοφθόρες δουλειές.


Για την


Πηγή: Οχιά Κόμικ

θα ανοίξω Φ.Π.Α.


Έχω μια δουλειά, όλη μέρα να τρέχω
λίγο είναι μοναχική, μα ακόμη αντέχω
Ώρες να προσπαθώ για να μην τελειώνει

Στην πλάτη μου έχω διψήφιες ώρες
δεν με χωλαίνουν χιόνια και μπόρες
χρήμα χτυπάει την πόρτα μου μα τελικά δεν ζυγώνει

Είναι κάτι οξύμωρο, μες της ζωής το εφήμερο
ότι ενώ έχω δουλειά
μια μέρα λεφτά αν πιάσω, την άλλη θα τα χάσω
χαμένος θα βγω στην μοιρασιά
Θα ανοίξω επιχείρηση που θα την λένε Φ.Π.Α.

Έσοδα από εμένα έχει παραπάνω,
αν ο άλλος δεν έχει, εγώ τι να κάνω;
Είναι σαν τοκογλύφο που έχει ξεμείνει

Θα ανοίξω Φ.Π.Α.
θα πάνε όλα καλά
Να γλιτώσω το τρέξιμο και την ευθύνη

Είναι κάτι οξύμωρο, μες της ζωής το εφήμερο
ότι ενώ έχω δουλειά
μια μέρα λεφτά αν πιάσω, την άλλη θα τα χάσω
χαμένος θα βγω στην μοιρασιά
Θα ανοίξω Φ.Π.Α.

Όλοι ψάχνουν τι δουλειά να κάνουν
κάποιον θέλουν να τους ταΐζει μέχρι να πεθάνουν
μα η επιχείρηση είναι μια

Τα έσοδα να ρέουν
Όλοι να καταρρέουν
Εγώ θα ανοίξω Φ.Π.Α.

Είναι λίγο χαζό, εγώ να προσπαθώ
Και να παίρνει περισσότερα από μένα τελικά
το πληρώνεις στην βενζίνη, στην άμμο, στο ταχίνι
χαμένοι είμαστε όλοι στην μοιρασιά
Γιατί βρε δεν ανοίγουμε όλοι μαζί ένα Φ.Π.Α;



Για την

Πηγή: ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΙΔΗΣ

Στον ευρωπαϊκό πολιτισμό



Τελικά ο Τουρκομπαρόκ πολιτισμός με την Ευρωπαϊκή απόχρωση έχει κυριαρχήσει στην δύσμοιρη αυτή χώρα. Αυτοί που τον επιβάλανε μάλιστα είναι και στο απυρόβλητο μιας και όλες τις μούντζες τις στέλνουμε στο κοινοβούλιο. Γι αυτό καλοί μου ελληνόφρονες κάντε την υποστολή της σημαία σας πριν την μαγκώσει η πόρτα κάποιου επιχειρηματικού ομίλου.

Για την