Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Για να καταλάβεις την ιστορία.




Και μην προσπαθήσεις να το θέσεις με Κριτήρια χώρας, αλλά με το ποιος κάνει κουμάντο. Το μάθημα της Μαρίας Αντουανέτας δίδαξε στους εκτελεστές της να είναι όσο το δυνατόν αόρατοι. Αυτό που ζούμε είναι η συνολική παρακμή της ανθρωπότητας που από το σημείο της εξιδανίκευσης περνάμε στο σημείο της απόλυτης ξεφτίλας της φαινομενικής εξουσίας. Ναι σοφέ λαγέ μου όταν ο «λεκές» γίνεται δυνατότητα πολέμου, τότε η «δημοκρατική» εξουσία εκβιάζεται με τόση μεγάλη άνεση που δεν μπορούμε να μιλάμε παρά για την απόλυτη παρακμή του αντιπροσωπευτικού συστήματος. Όχι ότι δεν είναι ισχυρό αλλά σε καμία περίπτωση δεν εξυπηρετεί παρά μόνο τους χορηγούς του. Το να κοροϊδεύεις ένα σύστημα ή να το απαξιώνεις λεκτικά είναι ίσως ο μισός δρόμος. Ο άλλος μισός είναι να μπεις στην διαδικασία προσωπικής και κοινωνικής βελτίωσης ώστε να αναλάβεις μόνος σου την μοίρα σου και όχι δι αντιπροσώπου. Άλλωστε και μόνο που τόσα χρόνια στήριζες αξιωματικά το «όποιος έχει το μέλι στα δάχτυλα είναι αφελής αν δεν το γλύψει» δηλώνει πως ο λεκές δεν είναι πάνω στο ταγιέρ της συμπαθούς αυτής κοπέλας αλλά πάνω στα μούτρα σου. Αυτοί είναι οι φόροι που πληρώνεις για να έχεις φτηνό πετρέλαιο ενώ δεν θέλεις παρά μόνο το 25% για έρευνες που δεν μολύνουν το περιβάλλον, ή σκοτώνεσαι από γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα που αποφέρουν κέρδος στους σπόνσορες των υπεύθυνων για τον συγκεκριμένο λεκέ. Αν ποτέ καταλάβεις την δύναμη σου τότε ίσως η ιστορία του ανθρώπινου είδους να μην χρειάζεται αυτήν την γραμμή.

Για την

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Το νέο αντάρτικο



Κατάλαβες τώρα πως συνδέονται τα χρυσά αυγά καθώς και οι έφοδοι στους καταυλισμούς των Ρομά για εμπόριο βρεφών (βέβαια εφόδους σε γραφεία δικηγόρων και μαιευτήρων δεν βλέπω να κάνουν παρά μόνο όταν θα είναι να ασχοληθούν με το πέρασμα κάποιου άλλου αριθμού του μνημονίου). Περνάνε τις χαζομάρες που λένε σαν δεύτερη είδηση και όπως τους βολεύει. Άλλωστε και το ίδιο το μνημόνιο είναι ένα πρόσχημα για προαποφασισμένα μέτρα από την εποχή που είχαμε λεφτά. Απλά επειδή η εξαθλίωση οδηγεί στον συμβιβασμό η μεγάλη επιχείρηση που ακούει στο όνομα «οικονομική κρίση» βοηθά στο στήσιμο νομικών πλαισίων που κάνει τις δικτατορίες παιδικό πάρτι. Και όταν θα τελειώσει το πανηγύρι με μια λύση τύπου Χιροσίμα (η χαρά του εργολάβου δηλαδή) θα έχουν τα εργαλεία να κυβερνάνε το υπόλοιπο με τέτοια άνεση που η γελάδα κτηνοτροφειού που προορίζεται για μπριζόλα θα δείχνει προνομιούχα σε σχέση με τον λαό που θα παριστάνει τον εργάτη-καταναλωτή. Γι αυτό μην μασάς από τα’ αντάρτικά τους. Είναι η ίδια κακοστημένη θεατρική παράσταση με την δημοκρατία τους. Άλλωστε δημοκρατία που έχει τόσους τρομονόμους και τόσες δυνάμεις καταστολής δεν είναι παρά δικτατορία που ντρέπεται να πει το όνομα της.

Για την

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Το κουτί



Σε κουτί όμορφο έχω κλείσει
ότι για σένα νοιώθω
σε ράφι ψηλό το 'χω τοποθετήσει
μην ανοιχτεί από πόθο.

μα στο κουτί αυτό έβαλες
πάνω λίθο βαρύ
και μέρα με την μέρα
το ράφι υποχωρεί.

το ράφι αυτό δεν θα
πολύ αντέξει
και το κουτί σαν τσακιστεί
κανείς δεν θα μαζέψει.

με την πέτρα τι θα κανείς,
πρέπει να διαλέξεις
με την εκτίμηση που σου 'χω,
δεν θέλω ξανά να παίξεις.

Για την

Αφού έκαψες τα ρημάδια τα λεφτά σου



Τη θυμάσαι εκείνη την δραχμούλα; Αυτή που διαδέχτηκε τον φοίνικα και μπορούσες να υποτιμήσεις όποτε ήθελες; Αυτή ήταν μέρος του προικοσύμφωνου σου με τους ισχυρούς της αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου. Δεν σου έδωσαν δάνειο. Τους έδωσες την κουτσή εθνική σου κυριαρχία (και πολύ από το στρατηγικό σου απόθεμα σε χρυσό) για να κάνουν πολιτική στην καμπούρα σου. Το νόμισμα είναι ένα εργαλείο. Τα εύκολα δάνεια και τα φθηνά βιομηχανικά προϊόντα ήταν το δόλωμα. Όχι ότι δεν θα σου την έφερναν με άλλο τρόπο απλά σου περιγράφω πως παρέδωσες τα όπλα με τόση ευκολία που μ’ εντυπωσιάζει το πώς μπορεί ένας τόσο δειλός λαγός να μιλάει για εθνική υπερηφάνεια. Κουροφέξαλα. Δεν έχει σημασία με πιο εργαλείο σε εκμεταλλεύονται. Σημασία έχει τις πόσες συνταγματικές παραβιάσεις και τα πόσα κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα δέχτηκες αυτήν την περίοδο ώστε να εξασφαλίσεις τα σημερινά σου χάλια. Και να θυμάσαι ότι αδιάφορο πια τι νόμισμα θα έχεις στην χρεωμένη γη που θα πατάς. Άλλος είναι ο τρόπος απλά σου την έφεραν και με ένα ακόμα μέσο που το πληρώνεις πολύ ακριβά.

Για την

Υστερόγραφον. Τα γεγονότα τρέχουν. Πρόσεχε τι παγίδες σου στήνουν γιατί κάθε είδηση που βλέπεις να γίνεται μαϊντανός καίει μια σημαντική είδηση σχετικά με το τι σου ετοιμάζουν. Ένα συγνώμη από τα μέλη του ιστολογίου αλλά θέλω ν’ αγιάσω και δεν μ’ αφήνουν οι διαβόλοι.

Αυτοί



Γι αυτούς που πολεμήσανε, νύχτες χωρίς φεγγάρι
Γι αυτούς που δίχως χάδι άφησαν τελευταία πνοή
Απλοί ήταν σαν εσένα, δίχως μεγάλη χάρη
Μα είχαν μεράκι λουσμένο στην ψυχή.

Αυτοί δεν υπολόγισαν, αυτά που δεν θες να χάσεις
Τα θυσιάσανε όλα, για μια πνοή
Αυτά που σ εμποδίζουν, να βγεις και να τα σπάσεις
αυτά που πήραν την δική τους ζωή.

Ψάξε για ινδάλματα, σκουρύνανε τα πράγματα
για να 'ρθει ανάλογη στιγμή
Ας γίνουμε όλοι ένα τιμή στα πεθαμένα
Αύριο Ιστορία θα είσαι εσύ.

Γι αυτούς που πέρασαν στην μνήμη,
Δώσανε τα πάντα και πέθαναν στον άσσο
καρτερούνε ακόμα την στιγμή εκείνη,
που θα μπεις και εσύ μέσ τον χορό.

Ξυπόλυτοι πολέμησαν, αυτόν που είχαν δυνάστη
Δεν ξέρανε αν το αύριο θα τους βρει στην ζωή
το ελευθέρια ή θάνατος, ο χρόνος δεν μπόρεσε να σπάσει
για να μπορείς όταν ξεμένεις, να βρίσκεις ψυχή

Μάθε ποιος είσαι, τυφλά μην εκδικείσαι
Θα 'ρθει και εκείνη η στιγμή
Στρέψε αλλού το μένος, γόνος είσαι σε τιμημένο γένος
Στον δρόμο που χάραξαν αυτοί!

Για την

Κυριακή, 20 Οκτωβρίου 2013

Η παρακμή μιας χώρας



Και μην ψάχνεις στα μπράτσα του αγάλματος και στην πατσοκοιλιά της καφετερίας την αιτία. Αυτό είναι το αποτέλεσμα. Άλλωστε τα εξωτερικά χαρακτηριστικά ποτέ δεν είναι αυτά που ορίζουν την παρακμή. Αλλού το δείχνει η εικόνα αλλά άμα το βρεις γράψε μου. Πάντως η παρακμή σου φαίνεται κι από αυτό. Δεν είναι σοφέ λαγέ μου το πρόβλημα τόσο απλό. Σε βλέπω κάθε μέρα στον δρόμο με την μέση προς το χαμηλό νοημοσύνη μου να μην μπορείς να σκεφτείς και να πάρεις τα πόδια σου. Αδυνατείς να κάνεις απλά πράγματα που έχουν να κάνουν με την παιδεία του δημοτικού που έβγαλα και ας θεωρείς το εαυτό σου ακαδημαϊκό πολίτη. Σε βλέπω στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης και κυρίως το πόσο ανίκανος να παράγεις κάτι δικό σου. Τα πάντα είναι μια αντιγραφή και μια επικόλληση. Ελάχιστοι δημιουργούν και πραγματικά θαυμάζω κάτι χώρες που δείχνουν ότι μέσα στην δική τους ανελέητη κρίση δεν έχουν χάσει την όρεξη τους για ζωή. Εσύ πάλι μέσα στην δημιουργική σου μιζέρια σπαταλάς τον χρόνο σου για να προβάλεις τον εαυτό σου και μάλιστα μέσα από ατάκες που ούτε καν μπήκες στον κόπο να τις πληκτρολογήσεις. Είσαι δηλαδή ο γνήσιος ποντικοχέρης. Αυτή είναι η παρακμή σου που κάνει παρέα με τα άχρηστα – κακομεταχειρισμένα τεχνολογικά επιτεύγματα άλλων χωρών που τα αγόρασες δίνοντας υποθήκη το μέλλον σου και το μέλλον των παιδιών σου.

Για την

Υστερόγραφον. Σύμφωνα με προσωπικές μου μελέτες, η τεχνολογική σου αντίληψη βρίσκεται στον 18ο αιώνα και να δεν αλλάξεις ρότα η λίγο πιο ανεβασμένη κοινωνική θα πάει να την συναντήσει. Η παρακμή όπως μου έλεγε και ένας ηθοποιός που πούλησε την ψυχή του για μια θέση στο ΚΘΒΕ είναι κι αυτή μιας μορφής εξέλιξη.

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Ζάρια



Πιστεύεις τα πάντα , κάνεις το κορόιδο
σηκώνεις τους ώμους , χάνεσαι από εμπόδιο
ώσπου να χάσεις , τα ζάρια στο τάβλι
θα βγεις να φωνάξεις , πως σου φταίνε οι άλλοι

Αυτό που δεν κατάλαβες , γιατί απλά δεν θέλεις
είσαι πολύ ατομιστής , για πάρτη σου τα ψάλλεις
Οι τύχες μας συνολικά , η θέα ενός κουμπιού
μα σαν χαθούν τα ζάρια , τα πούλια είναι παντού

Ο φόβος σου , το άγνωστο , τα ζάρια έχεις παρέα
την τύχη σου χάνεις , και πέφτεις μοιραία
Τις τύχες σου στις πλάτες , μετρίων ανθρώπων χτίζεις
Την ημέρα κοιμάσαι , την νύχτα γαβγίζεις

Για την

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Άμα θες σφιχτές και πραγματικές αγκαλιές



Γιατί πώς να το κάνουμε γλυκιά μου αγελαδίτσα. Όταν βγαίνεις στον δρόμο δεν χαιρετάς ποτέ και κανένα πρώτη. Ο ιδιότυπος σεξιστικός ρατσισμός σου συνεχίζει στην επιλογή του συντρόφου σου. Το πρώτο κριτήριο είναι το τι έχει και όχι το αν είναι καλός άνθρωπος. Όταν την πατήσεις από το πρώτο αλαζονικό σκουπίδι που θα σε εντυπωσιάσει στην εφηβεία σου μετά αρχίζεις και βάζεις κριτήρια για τον άντρα που να ξεπερνάν πάντα τις δικές σου ικανότητες και μόλις τα βρεις κοιτάς να του συμπεριφερθείς σαν να είναι σκουπίδι. Τελικά γιατί απορείς όταν αυτοί που σε βλέπουν σε βλέπουν ή επιθετικά ή στρατηγικά. Ο τρόπος γενικά που συμπεριφέρεσαι έχει να κάνει με ότι σιχαίνεται το άλλο φύλλο δηλαδή την εξουσία (και δεν μιλάμε για τους ανώμαλους μιλάμε για φυσιολογικούς άντρες που απεχθάνονται να διοικούν και να εργάζονται). Γι αυτό και σε ομαδοποιούν σε κατατάσσουν και βέβαια μόλις βρουν την ευκαιρία σου την καρφώνουν. Εσύ το προκάλεσες εφόσον δεν καταλαβαίνεις ακόμα και τα βασικά της αισθητικής. Γλυκιά μου αγελαδίτσα για να εξασφαλίσεις πραγματική αγκαλιά πρέπει να δώσεις πρώτη την καλημέρα σου και ένα αληθινό χαμόγελο χωρίς ιδιοτέλεια βλέποντας τον απέναντι με τον ίδιο τρόπο που βλέπεις και νοιάζεσαι για το παιδί σου αλλιώς η αγκαλιά σου θα είναι πάντα άδεια.

Για την

Υστερόγραφον. Άδικα ξοδεύεις τα λεφτά σου σε ινστιτούτα αισθητικής κομμωτήρια και διάφορες άλλες τέτοιες χαζομάρες. Κανέναν άντρα δεν τον ενδιαφέρουν τα μαλλιά ή τα νύχια. Όποιον σκέφτεται τον τραβάς με μια καλή κουβέντα που δεν παριστάνεις την αρχηγό και όποιον δεν σκέφτεται και γενικά τα πιθηκοειδή με τις μεσαίες σωματικές σου κοιλότητες.

Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Τα δυο αυγά Τουρκίας



Αυτό που με εντυπωσιάζει στις αναφορές σου είναι το από πόσο μεγάλο «τζάκι» κατάγεσαι και το πόσο «καθαρός» Έλληνας είσαι. Μάλλον ξέχασες τα χίλια χρόνια Ρωμαιοκρατίας (ο ορισμός «βυζαντινή αυτοκρατορία» είναι από ένα καθολικό καλόγερο ιστορικό που ήθελε να εξομαλύνει την ανθελληνική στάση των Χριστιανών Ρωμαίων, όπως το κάψιμο των αρχαίων βιβλιοθηκών), καθώς και τα διακόσια χρόνια Φραγκοκρατίας (γι αυτό την χώρα του την λέμε Γαλλία μιας και το Φράγκος για πολλά χρόνια στην λαϊκή μας παράδοση είναι βρισιά). Ωστόσο θέλεις να ανήκεις στην Ευρώπη γιατί από την μια σε αγοράσανε και από την άλλη τουλάχιστον τεχνολογικά σε ξεπεράσανε. Εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια συμπεριφέρεσαι σαν ραγιάς που περιμένει πάντα την σωτηρία δι αντιπροσώπου. Έχεις ξεχάσει πως οι καθαρές καταγωγές είναι μόνο στα βρώμικα μυαλά όσων σου πουλάνε εθνική ιδέα και βιβλία που η αξία τους είναι όση και η τιμή του χαρτιού με το κιλό. Τα πραγματικά παλικάρια δώσανε την ζωή τους (ο Νικηταράς πέθανε επαίτης γιατί βολεύτηκες με την διαχείριση των Βαυαρών) για να μπορείς εσύ να παριστάνεις κάτι που το θυμάσαι μόνο όταν σου σφίγγουν το λουρί οι αφέντες σου. Γιατί χτυπιέσαι τώρα που τελείωσε το τυρί της φάκας που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση; Δεν ξέρεις ότι οι γερμανοί ότι δεν έκαναν με τον πόλεμο το έκαναν με τα δάνεια τους; Τι  νόμιζες πως οι «κουτόφραγκοι» σε πλήρωναν γιατί είσαι ωραίος; Όχι σοφέ λαγέ μου το αντάλλαγμα ήταν και η εθνική σου κυριαρχία και η ταξική σου συνείδηση. Για να λες πως είσαι «Έλληνας» πρώτα πρέπει να γίνεις «άνθρωπος». Κι αυτό είναι τρομερά δύσκολο. Θέλει τα πόδια σου να ξανά περπατήσουν και όχι να πατάνε πετάλια αυτοκινήτου και πρέπει να βγάζεις τα αγαθά σου δουλεύοντας, χωρίς δάνεια και επιδοτήσεις. Για να ξεχρεώσεις πρέπει βγεις από την φυλακή που χτιζόταν γύρο σου χωρίς να δίνεις σημασία. Άσε την καταγωγή σου λοιπόν στην ησυχία της και φτιάξε ξανά την ιστορία σου. Αλλιώς ρίχνε το φταίξιμό στα δυο αυγά Τουρκίας όπως κάνεις πάντα για να μην αναλάβεις τις ευθύνες σου.

Για την

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Μην λυπάσαι ποτέ.



Πώς να το κάνουμε δηλαδή; Αν ο καθένας παραβαίνει τον ηθικό κώδικα είναι άξιος της μοίρας του. Επειδή το επιχείρημα είναι πως «ο καημένος καταστράφηκε η ζωή του», θα σου πω πως αν καταστρέφεις ζωές για να φτιάξεις την δική σου, κάποια στιγμή θα το βρεις μπροστά σου. Τι νομίζουν δηλαδή όλοι αυτοί που τόσο καιρό στηρίζουν μηχανισμούς αυτού του τύπου; Ότι απαξιώνοντας ανθρώπους με αξία δεν θα παθαίνανε το ίδιο όταν το σύστημα θα άλλαζε μορφή και θα γινόταν πιο ολοκληρωτικό; Ίσως αυτοί που χρωστάνε ποσά που πολλοί από εμάς δεν μπορούν να τα δουν ούτε στον ύπνο τους, γιατί για μια δεκαετία η επιταγή δούλευε και η μίζα έδινε και έπαιρνε, δεν θα ερχόταν η φράση «έχει ο καιρός γυρίσματα»; Όχι σοφέ λαγέ μου δεν λυπάμαι κανέναν που έσπασε τους ηθικούς νόμους που μας όριζαν σαν οντότητες. Είτε το θέλουμε είτε όχι αυτή είναι η εξέλιξη που διάλεξαν και οι επιλογές έχουν και ένα τίμημα. Από την στιγμή που απλά επιθυμούν την εποχή της καλοπέρασης τους και όχι την ανατροπή της κακοήθειας που μας κάθισαν με την ψήφο τους στο σβέρκο ας τα λουστούν. Εύχομαι μόνο να κάνουν πλούσιο αφρό γιατί η γνώση του δίπολου «αίτιο - αποτέλεσμα» θα βγάλει μια νέα ποιότητα ανθρώπων που θα ξέρουν πως είναι άσχημο να ζεις από την δυστυχία των άλλων.

Για την

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Τι μιλάς




Καλά έχεις μεγάλη πλάκα Σοφέ λαγέ μου. Αφού δεν βαστάνε τα πόδια σου να περπατήσεις πενήντα μέτρα παριστάνεις τον απόγονο αυτών που κατακτήσανε τον κόσμο με τα πόδια. Αν δεν καταλάβεις ότι είσαι τόσο λαπάς που ακόμα και οι αγώνες σου είναι από το διαδίκτυο μιας και στους δρόμους δεν βγαίνεις ούτε με το ζόρι. Τον αγώνα θα τον κάνεις μέσα από το τετρακίνητο που δεν έχει πατήσει ποτέ χώμα ή από τον υπολογιστή στο που είναι το μοναδικό παράθυρο με θέα στο χρεωμένο σπίτι σου; Μήπως έχεις ξεχάσει πως αν δεν αντέχεις στην πείνα, την βία και τις κακουχίες αγώνα δεν γίνεται; Τι μοστράρεις τα σύμβολα, όποια και να ναι αυτά αφού δεν μπορείς να τα υποστηρίξεις; Άσε λοιπόν τις χαζομάρες και ξεκίνα από τα απλά. Κανένας δεν μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του σαν «αγωνιστή» όταν και για να πάει στην δουλειά του θέλει όλα εκείνα τα προϊόντα που δηλώνουν την υποτέλεια μας σε ξένες δυνάμεις. Άσε του Λακεδαιμόνιους, τους Μακεδόνες, τους επαναστάτες του 21 και τους αγωνιστές της Εθνικής αντίστασης στην ησυχία τους. Αυτοί άμα σε έβλεπαν μάλλον θα σε έλεγαν φλώρο.

Για την

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Φιλότιμο



Ψέματα, ψέματα, ψέματα παντού
σε ότι λένε δεκαπέντε ερμηνείες
αδερφός σκοτώνει το μέλλον αδερφού
χωρίς τσίπα πλέον οι Ερινύες

Αυτό που ζούμε, δεν μιλάει γλώσσα δική μας
δεν υπάρχει φιλότιμο, υπάρχουν αριθμοί
αυτό που ζούμε δεν είναι ζωή μας
αν δεν έχει φιλότιμο έχει πλέον χαθεί

Κάποτε υπήρχε υπόληψη, υπήρχε τιμή
μα εκπροσώπους θέλαμε βολικούς
τώρα εμπόρευμα είμαστε, έχουμε άλλη τιμή
και πηγαίνουμε εκεί που δεν χωράει ο νους

Αυτό που ζούμε πνίγει την φωνή μας
Η λέξη φιλότιμο είναι Ελληνική,
από γαλάζια, μαύρη έχει βαφτεί η ψυχή μας
δεν υπάρχει κάποιος που το εκπροσωπεί

Αλλά τους ρωτάνε, αλλά μας απαντάνε,
κάνουν τους μαλακές, θέλοντας μας χαζούς
Στον διάολο θα τους στείλουμε, μόνοι τους δεν πάνε .
Πολύ θέλει να σαλέψει ο νους ;

Ας ήταν Ιάπωνες, να ξυπνούσαν μια μέρα
χιλιάδες θα έκαναν χαρακίρι, εδώ
δεν έχουν πατρίδα, δεν νοιώθουν φοβέρα
περιμένουμε να μας ξυπνήσει το φιλότιμο

Αυτό που ζούμε, δεν έχει γλώσσα δική μας
θα είχε τσίπα, αυτό έχει αριθμούς
Ο Ήλιος ας ανοίξει φωλιά στην ψυχή μας
να ξυπνήσει το πνεύμα, και θα αλλάξει ο ρους ...

Για την


Photoshop




Αν περιμέναμε την φωτογραφία για να μάθουμε τι ήτανε καήκαμε. Από την στιγμή που έπεφτε τόσο διακαναλική και διαδικτυακή διαφήμιση ξέραμε με ποιους φασίστες είχαμε να κάνουμε. Με τον ίδιο τρόπο που το σύστημα προωθούσε τον Καρατζαφύρερ όρισε και τους διαδόχους του. Τώρα πως νομίζουν πως όλος ο κόσμος τρώει κουτόχορτο αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Όλοι ξέρουν ποιος είναι τι και ή κάνουν τα στραβά μάτια ή συναινούν στο έγκλημα. Τώρα μας μένει η ιστορική επανάληψη έτσι για να διασκεδάσουμε μ’ αυτούς που τους στηρίζουν. Βλέπετε ο σάπιος κόσμος που συντηρούν δεν σώνεται ούτε με τραμπούκους. Νομοτελειακά είναι καταδικασμένος να πεθάνει μόλις συμπληρώσει τους ιστορικούς του κύκλους. Η παράταση της ζωής του με τα ναζιστικά μορφώματα τον δηλητηριάζει όπως τα αιμολυτικά τους καρδιοπαθείς. Δεν περιμένουμε μια φωτογραφία για να μας πει αυτό που ήδη ξέρουμε. Εμείς το γέλιο θα το ρίξουμε στο τέλος.

Για την

Υστερόγραφον: Παππού Αριστοφάνη. Πόσα «ευχαριστώ» σου χρωστάμε;

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Ελευθεροτυπία



Φυσικά όπου ακούς την πρόταση «Αδέσμευτος Ανεξάρτητος Τύπος» κόβε λάσπη. Δεν υπάρχει πιο κατευθυνόμενο κομμάτι της ενημέρωσης από τους αδέσμευτους. Προτιμώ να διαβάζω κομματικά από οποιονδήποτε χώρο και συγκρίνοντας να παράγω την είδηση. Και αυτό είναι φυσικό γιατί ξέρεις από την αρχή τον «χορηγό» του άρθρου. Τα υπόλοιπα έντυπα χώρια ότι λαϊκίζουν επικίνδυνα πράγμα που είναι και η βάση του φασισμού δεν μπορείς να ξέρεις και τι κρύβουν πίσω από τις «αθώες» ειδήσεις τους. Για αυτό καλύτερα να ξέρεις από την αρχή τον σκοπό παρά να ψάχνεις τον σκοπό του σπόνσορα του εκάστοτε δημοσιοκάφρου. Η «ελευθεροτυπία» άλλωστε όπως και η «δικαιοσύνη» είναι ουτοπικές έννοιες για το καθεστώς που ζούμε.

Για την

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Οι άμεσες συλλήψεις των κορυφαίων στελεχών

Όχι ότι περίμενες τις δικές μου υποψίες για να δεις το φως σου. Αλλά αυτή η χρυσαυγειάδα έχει καταντήσει αηδία. Θαρρείς και δεν ξέρει κανένας σ’ αυτήν την χώρα με τις πεντακόσιες χιλιάδες νεκρούς τι αντιπροσωπεύουν αυτά «καλά παιδιά» που περνάνε τις γιαγιάδες από τις διαβάσεις (αρκεί να μένουν στον Άγιο Παντελεήμονα και να βλέπουν Πρετεντέρη). Αλλά αυτές οι κουλαμάρες που θα εκτοξεύσουν τα ναζιστικά ποσοστά, μυρίζουν φόρους απολύσεις και ανελέητη καταστολή. Τώρα βέβαια θα με πεις καχύποπτο αλλά μετά το «κίνημα της μπυραρίας» το κίνημα του «μπράβου της νύχτας» δεν μοιάζει για τόσο σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Άλλωστε οι τελευταίοι που πίστευαν στην γραμμική εξέλιξη της ιστορίας πέθαναν ομαδικά μαζί με τον ροταριανό Βολιώτη πνευματικό τους.

Για την



Οι αεριτζήδες




 Και είναι παντού σοφέ λαγέ μου. Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις από κάτω θα βρεις έναν με γραβάτα και χαρτοφύλακα σίγουρα. Στην μάχη που εξελίσσεται τώρα στην χώρα μας οι αεριτζήδες κάνουν τις ανθρώπινες αλυσίδες τους. Το μειονέκτημα τους είναι πως δεν υπάρχει εργατική τάξη να τους υποστηρίξει. Την στείλανε οι ίδιοι στις άλλες βαλκανικές χώρες και η ελάχιστη ελληνόφωνη που έχει απομείνει προσχωρεί υπέρ της κυβέρνησης μιας και το χαμηλό της μορφωτικό επίπεδο και το εθνικό κόμπλεξ γεννά κυρίως ακροδεξιούς εθελοντές που δεν αναζητούν, σε συνεργασία κυβέρνησης και Μέσων Μαζικής Εξημέρωσης, σε καμία περίπτωση την ταξική τους ταυτότητα. Έτσι οι αεριτζήδες που υποκρίνονται πως παρέχουν υπηρεσίες χωρίς τους φυσικούς τους συμμάχους είναι καταδικασμένοι από χέρι. Έτσι σοφέ λαγέ μου αν θες το οποιοδήποτε μέλλον για την κορούλα σου, όταν θα στο παρουσιάσει τον μέλλοντα γαμπρό αντί να τον ρωτήσεις «Τι δουλειά κάνει και πόσα λεφτά βγάζεις» ρώτησε τον «Τι παράγεις για να δικαιολογείς την ύπαρξη στην επιφάνεια του πλανήτη». Θα έχει εξασφαλίσει την επιβίωση της φυσικής σου συνέχειας για τουλάχιστον τρεις γενιές μετά. Αεριτζήδες για τα επόμενα 70 χρόνια τέλος.

Για την


Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Αυτοί που έχουν μεγάλη πλάκα



Και ξέρει γιατί τους διαχωρίζω σοφέ λαγέ μου; Γιατί το πρώτο αυγό είναι την δεδομένη στιγμή χρήσιμο για το σύστημα. Αν δεις τις ηλικίες τους θα καταλάβεις πως έχουν αρκετό χρόνο να προσφέρουν σαν τραμπούκοι. Παρεμπίπτοντος η λέξη τραμπούκος προέρχεται από  την μάρκα τσιγάρων που πρόσφεραν στους παρακρατικούς οι βουλευτές που τους νοίκιαζαν. Οι παλιοί απριλιανοί τραμπούκοι έχουν αξία μόνο σαν ψηφοφόροι και αυτό έχει να κάνει με συγκεκριμένες τακτικές που χρησιμοποιούν οι φασίστες ώστε να μην τους γίνονται ταγάρια άνθρωποι που δεν χρειάζονται. Οπότε μόλις τελειώσουν την δουλειά τους τότε τους πετάνε σαν στημένες λεμονόκουπες. Επειδή ο φασισμός δεν είναι ιδεολογία αλλά τρόπος συμπεριφοράς καταλήγουν κοινωνικά απομονωμένοι και βέβαια αυτό δεν το ρίχνουν στην άθλια συμπεριφορά τους αλλά στο αντίπαλο δέος που έχει έντονες κοινωνικές σχέσεις (άλλωστε η λέξη κομμούνα σημαίνει κοινότητα και δεν σηκώνει φίρμες). Καταλαβαίνεις το λοιπόν τι θα πάθουν όταν πετύχουν τον σκοπό τους που σε καμιά περίπτωση δεν είναι ο ίδιος μ’ αυτών που θεωρούν ομοϊδεάτες τους. Πάντως όσοι από εμάς ζούνε μέχρι τότε (αν δεν μας μαχαιρώσει κανένας κοινωνικά απροσάρμοστος με τάσεις μεγαλοϊδεατισμού) θα ρίξουν πολύ γέλιο.

Για την

Υστερόγραφο. Αφιερωμένο στον παππού που κέρασε διακριτικά ένα ποτήρι κρασί στο βασανιστή του και μετά τον ξαπόστειλε με την χαρακτηριστική ευγένεια που διαθέτει το είδος μας.

Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

Δεν μπορεί να λυθεί δικαστικά το θέμα με τα




Για να μην ξεχνάμε ποιος ήταν υπουργός εξωτερικών όταν άνοιξαν τα σύνορα. Ποιος καλλιεργεί την θεωρία των δύο άκρων. Ποιοι κυβερνούσαν επί εποχής των κορυφαίων σκανδάλων. Πόσοι πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί έπρεπε να δώσουν λόγο από το χρηματιστήριο και πέρα. Άδικα το προσπαθούν. Γιατί πώς να το κάνουμε ένας Άκης δεν φέρνει την άνοιξη. Το δικαστικό σύστημα όσο μελάνι και να αμολάει, όσο επιδέξιο και να είναι έχει τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά που χαλάνε το μαγείρεμα. Μην κοροϊδευόμαστε το λοιπόν. Το μόνο που καταφέρνουν όσο δεν μπαίνουν μέσα, όχι απαραίτητα οι επίτιμοι (αν και πολύς κόσμος το ζητάει) αλλά οι μπλεγμένοι σε σκάνδαλα (θαρρείς και τα σκάνδαλα είναι το πρόβλημα και όχι το σύστημα, αλλά ας το αναλύσω όπως το θέλουν μιας και δεν θέλω να συγχυστώ με τα βοοειδή) τότε το τέρας θα λουφάξει πρόωρα και θα μεγαλώσει. Τώρα μπορεί να χαίρονται κυρίως οι φαιδροί προκάτοχοι του αλλά ρε παιδία αν είναι να γίνει μια δουλεία ας γίνει σωστά. Γιατί μετά άμα κάποιοι δικαστικοί πρέπει να αλλάζουν χώρα και με την συμφωνία του Σέγκεν αυτό είναι λίγο δύσκολο μιας και οι νόμοι είναι ένα λάστιχο στα χέρια της εκάστοτε εξουσίας.

Για την